R-09534

Dawny numer inwentarzowy:
R-09534
Tytuł oryginalny:
Karta tytułowa dramatu Jul. Niemcewicza p.n. "Kazimierz Wielki", Warszawa 1792
Fotograf:
Karoli Aleksander
Wymiary [cm]:
14,9 x 10,1 8º
Technika:
fotografia
Datowanie:
przed 1915
Proweniencja:
Kraushar Aleksander - dar
Dodatkowe informacje:
Na kartonie, pod zdjęciem odciśnięta jest sucha pieczęć fotografa, na odwrociu znajdują się odciski pieczęci ofiarodawcy z datą 1914 i Biblioteki TOnZP.
Obecny numer inwentarzowy:
MNW, DI 29720

Karoli Aleksander

Karoli Aleksander (1838–1915 lub 1916), warszawski fotograf, uczeń Karola Beyera, wynalazca, konstruktor, autor podręcznika dla fotografów i licznych artykułów z zakresu fotografii, twórca pierwszego w Warszawie zakładu materiałów fotograficznych. W latach 1913–1915 czynny członek TOnZP. Od 1874 r. pracował w firmie swojego ojca Elsner-Karoli, następnie prowadził własny zakład przy ul. Długiej, w latach 1882–1892 atelier Karoli i Pusch, później atelier z Edwardem Troczewskim, po czym znów otworzył własną pracownię przy ul. Krakowskie Przedmieście 1. Kilka fotografii dzieł sztuki (głównie rycin) wykonanych przez Aleksandra Karolego przekazał do zbioru rycin Aleksander Kraushar.

Kraushar Aleksander

Kraushar Aleksander (1843–1931), adwokat, historyk amator, varsavianista, działacz społeczny, członek TOnZP. Przekazany przez niego w latach 1914–1915 dar złożony z kilku tysięcy rycin, rysunków, wycinków prasowych, odbitek pozytywowych zaopatrzonych w odcisk pieczęci „Ofiarował Al. Kraushar 1914 [lub 1915]” stał się jednym z najważniejszych zrębów zbioru rycin TOnZP. Kolekcjonerstwo Kraushara związane było z jego zainteresowaniami i działalnością naukową: na jego zbiór składają się bowiem przede wszystkim varsaviana, judaika i portrety osobistości polskich oraz obcych. Notatki na kartonach czy wypracowane retusze na wielu odbitkach świadczą o tym, że duża grupa obiektów stanowiła podstawę reprodukcji zamieszczanych w książkach i artykułach jego autorstwa. Ponadto Kraushar często korzystał z archiwum fotograficznego TOnZP jako źródła ilustracji publikowanych przez siebie dzieł. Sam był fotografem amatorem – w archiwum fotograficznym TOnZP znajdowały się jego negatywy szklane, zapewne część wspomnianego daru z lat 1914–1915. Są to fotografie reprodukcyjne, przede wszystkim rycin. Ich odbitki uzupełniały stworzony przez niego imponujący zbiór portretów osobistości polskich złożony z wycinków, drzeworytów sztorcowych, litografii, odbitek zamawianych m.in. w profesjonalnych zakładach fotograficznych. Kraushar nie przekazał całości swoich kolekcji ikonograficznych do TOnZP – ich duży zespół znajduje się dziś również w zbiorach Biblioteki Narodowej.